به پایگاه پرسمان جامع عالِمون خوش آمدید , مکانی برای پرسش سوال و دریافت پاسخ از دیگر کاربران این مجموعه.
3 نفر آنلاین
0 عضو و 3 مهمان در سایت حاضرند

2- آيا مى‏توانيد بگوييد ميان خداجويى و خداشناسى چه فرقى وجود دارد؟

0 امتیاز
7 بازدید

1. آيا تا كنون غير از آنچه از پدر و مادر درباره خداشناسى شنيده ‏ايد خودتان به‏ طور جدّى در اين باره فكر كرده ‏ايد؟
2. آيا مى‏توانيد بگوييد ميان خداجويى و خداشناسى چه فرقى وجود دارد؟
3. آيا هرگز به هنگام راز و نياز با خدا احساس يك نوع لذت عميق روحانى كرده ‏ايد؟

سوال شده دی 3, 1396 در خدا شناسى‏ توسط admin (مدیر کل سایت) (60,290 امتیاز)

1 پاسخ

0 امتیاز

 درس اوّل خدا جويى‏

چرا براى شناسايى آفريدگار جهان فكر و مطالعه مى‏كنيم؟
1- عشق به آگاهى و آشنايى به جهان هستى، در درون جان همه ما است.
همه ما به راستى مى‏خواهيم بدانيم:
اين آسمان بلندپايه، با اختران زيبايش‏
اين زمين گسترده با مناظر دل‏فريبش‏
اين موجودات رنگارنگ، پرندگان زيبا، ماهيان گوناگون، درياها و كوه‏ها، شكوفه‏ها و گل‏ها، انواع درختان سر به آسمان كشيده و ... خود به خود به وجود آمده‏اند، يا اين نقش‏هاى عجيب به دست نقاشى ماهر و توانا و چيره‏دست، كشيده شده است؟ ...
از اين گذشته، نخستين سؤالاتى كه در زندگى براى همه ما پيدا مى‏شود؛ اين است كه:
از كجا آمده‏ايم؟ در كجا هستيم؟ و به كجا مى‏رويم؟
و ما اگر پاسخ‏هاى اين پرسش‏هاى سه‏گانه را بدانيم؛ چقدر خوشبخت‏ خواهيم بود؟ يعنى بدانيم آغاز زندگى ما از كجا شروع شده و سرانجام به كجا خواهيم رفت؟ و اكنون چه وظيفه‏اى داريم؟
روح جست‏وجوگرِ ما به ما مى‏گويد: بايد آرام ننشينى تا پاسخ اين سؤالات را پيدا كنى.
گاهى در يك حادثه رانندگى، كسى مجروح و بيهوش مى‏شود؛ و براى درمان قطعى، او را به بيمارستان مى‏برند؛ هنگامى كه حال او كمى بهتر مى‏شود و به هوش مى‏آيد؛ نخستين چيزى كه از اطرافيان خود مى‏پرسد اين است كه اين جا كجاست؟ چرا مرا به اين جا آورده‏اند؟ و كى از اينجا خواهم رفت؟ اينها نشان مى‏دهد، كه انسان نمى‏تواند در برابر اين گونه سؤال‏ها، خاموش بنشيند.
بنابراين نخستين چيزى كه ما را به دنبال خداجويى و شناسايى آفريننده جهان هستى مى‏فرستد؛ همان روح تشنه و جست‏وجوگر ما است.
2- حس شكرگزارى- فكر كنيد شما را به يك ميهمانى آبرومندانه دعوت كرده‏اند، و همه گونه وسائل پذيرائى براى راحتى شما فراهم ساخته‏اند، امّا چون شما به اتّفاق برادر بزرگ‏ترتان كه واسطه اين دعوت است، به اين ميهمانى مى‏رويد، ميزبان خود را درست نمى‏شناسيد شك نيست كه به هنگام ورود در اين مجلس دل‏پذير، نخستين فكر شما اين است كه ميزبان خود را بشناسيد و از او تشكر كنيد.
ما نيز هنگامى كه به اين سفره گسترده آفرينش نگاه مى‏كنيم و انواع نعمت‏هايى كه در اختيار ما قرار دارد؛ چشمان بينا، گوش‏هاى شنوا،
عقل و هوش كافى، نيروهاى مختلف جسمانى و روانى، انواع وسائل زندگى، و روزى‏هاى پاك و پاكيزه، در اين سفره پهناور مى‏بينيم، بى‏اختيار به اين فكر مى‏افتيم كه بخشنده اين همه نعمت‏ها را بشناسيم؛ و اگر چه نياز به تشكر ما نداشته باشد، در برابر او شكرگزارى كنيم و تا اين كار را نكنيم، احساس ناراحتى و كمبود داريم و اين دليل ديگرى است كه ما را به دنبال شناسايى خدا مى‏فرستد.
3- پيوند سود و زيان ما با اين مسئله- فكر كنيد در مسير مسافرت خود به چهارراهى مى‏رسيد كه در آنجا غوغايى بپاست، همه مى‏گويند در اين چهارراه توقف نكنيد؛ كه خطرهاى بزرگى دارد، ولى هر دسته‏اى ما را به سويى دعوت مى‏كند، يكى مى‏گويد: بهترين راه اينست كه از سمت شرق برويد، ديگرى سمت غرب را مطمئن‏ترين راه مى‏شمارد؛ سومين دسته ما را به راهى كه ميان اين دو وجود دارد، دعوت مى‏كنند، و مى‏گويند تنها راه نجات از خطر و رسيدن به سرمنزل نجات و جايگاه امن و امان كه داراى همه گونه وسيله سعادت است، اين راه است.
آيا ما به خود اجازه مى‏دهيم كه بدون مطالعه، يك راه را انتخاب كنيم؟ و يا عقل ما مى‏پذيرد كه در همانجا متوقف شويم و هيچ راهى را انتخاب نكنيم؟ مسلماً نه.
بلكه عقل و خرد، به ما مى‏گويد هر چه زودتر شروع به بررسى و مطالعه كنيم و سخنان هر يك از اين گروه‏ها را به دقّت بشنويم و در هر كدام نشانه درستى و صداقت و دلائل قانع كننده بود بپذيريم، و با اطمينان خاطر آن راه را انتخاب كرده، پيش برويم.
                        50 درس اصول عقائد براى جوانان، ص: 16
در زندگى اين دنيا نيز ما چنين حالى را داريم، مذهب‏ها و مكتب‏هاى مختلف هر كدام ما را به سوى خود دعوت مى‏كند، ولى از آنجا كه سرنوشت ما، خوشبختى و بدبختى ما، پيشرفت و عقب‏افتادگى ما، به بررسى و انتخاب بهترين راه بستگى دارد، خود را ناگزير مى‏بينيم كه در اين باره فكر كنيم، راهى كه موجب پيشرفت و تكامل ما است انتخاب كنيم و از آنچه ما را به پرتگاه بدبختى و فساد و سيه روزى مى‏كشاند پرهيز نماييم.
اين نيز دليل ديگرى است، كه ما را به مطالعه درباره آفريننده جهان هستى دعوت مى‏كند.
قرآن مجيد مى‏گويد:
 «فبشر عباد الذين يستعمون القول فيتبعون احسنه»؛
 «به بندگان من بشارت ده، آنها كه سخنان گوناگون را مى‏شنوند؛ و بهترين را انتخاب مى‏كنند».

پاسخ داده شده دی 3, 1396 توسط admin (مدیر کل سایت) (60,290 امتیاز)
...