به پایگاه پرسمان جامع عالِمون خوش آمدید , مکانی برای پرسش سوال و دریافت پاسخ از دیگر کاربران این مجموعه.
4 نفر آنلاین
0 عضو و 4 مهمان در سایت حاضرند

تعریف شکر را به طور کامل بیان نمایید

0 امتیاز
8 بازدید

تعریف شکر  را به طور کامل بیان نمایید

سوال شده مهر 28, 1397 در شُکر توسط admin (مدیر کل سایت) (79,870 امتیاز)

8 پاسخ

0 امتیاز

تعریف شکر 

شکر در لغت به معنای شناخت نعمت و سپاسگزاری از منعم است. [۱] [۲] جوهری [۳] شکر و ثنای الهی را انجام دادن اعمال نیک در برابر منعِم دانسته است. راغب گفته تصور نعمت در ذهن و اظهار آن در گفتار و کردار است. [۴] نیز آن را با استناد به آیۀ۹ سوره انسان، [۵] شُکور نامیده‌اند. [۶] [۷] [۸]  شکرگزاری با قلب ، زبان و عمل ، در روایات اسلامی نیز به همین معنی آمده است و امام صادق (علیه‌السّلام) می‌فرماید: «مَنْ اَنعَمَ اللهُ علَیهِ بنِعمةٍ فَعَرَفها بِقلبِهِ فَقَد اَدّی شُکرها؛ [۹] هر کس نعمت خدا داده را با دل بشناسد، شکرش را ادا کرده است.» و نیز می‌فرماید: «شکرُ النِّعمةِ اجتِنابُ المحارِمِ و تمام الشُّکرِ قَولُ الرَّجلِ: الحمدُ للهِ رَبِّ العالَمینَ؛ [۱۰] شکر نعمت، دوری از کارهای حرام است و شکر کامل، گفتنِ «الحمد للِّه ربِّ العالَمینَ» است.» برخی عرفا، [۱۱] [۱۲] در کنار شکر لغوی، از شکر عرفی نیز نام برده‌اند. شکر لغوی اعم از شکر عرفی است، چرا که هم شکر و سپاس خدا و هم غیر او را در بر می‌گیرد، اما شکر عرفی فقط به معنای تشکر از نعمت‌های الهی است. یعنی، بین این دو نوع شکر نسبت عموم و خصوص مطلق برقرار است. خواجه عبدالله انصاری [۱۳] شبه‌معانی سه‌گانۀ معرفت نعمت و قبول نعمت و ثنای آن، و غزالی [۱۴] به علم، حال (شادمانی قلبی از نعمت) و عمل، که در واقع هر دو نوع معنا بر هم منطبق‌اند، اشاره کرده‌اند.


---------------------------------
۱.    ↑ فراهیدی، خلیل‌ بن احمد، العین، ج۵، ص۲۹۲، چاپ مهدی مخزومی و ابراهیم سامرائی، قم ۱۴۱۰.    
۲.    ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۴، ص۴۲۳.    
۳.    ↑ جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۲، ص۷۰۲.    
۴.    ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۲۶۵، واژه شکر.    
۵.    ↑ انسان/سوره۷۶آیه۹    
۶.    ↑ فراهیدی، خلیل‌ بن احمد، العین، ج۵، ص۲۹۲، چاپ مهدی مخزومی و ابراهیم سامرائی، قم ۱۴۱۰.    
۷.    ↑ جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۲، ص۷۰۲.    
۸.    ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱، ص۱۷۰.    
۹.    ↑ کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۲، ص۹۶، اسلامیه.    
۱۰.    ↑ کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۲، ص۹۵، اسلامیه.    
۱۱.    ↑ شریف جرجانی، علی ابن محمد، التعریفات، ج۱، ص۱۲۸.    
۱۲.    ↑ تهانوی، محمد‌علی، کشاف اصطلاحات الفنون و العلوم، ج۱، ص۱۰۳۸-۱۰۳۹، چاپ رفیق العجم، لبنان، ۱۹۹.    
۱۳.    ↑ کاشانی، کمال‌الدین عبدالرزاق، ص۲۱۲، لطایف الاعلام فی اشارات اهل الالهام، چاپ مجید‌ هادی‌زاده، تهران ۱۳۷۹.
۱۴.    ↑ غزالی، محمد، احیاء علوم الدین، ج۱۲، ص۷۳.   

پاسخ داده شده مهر 28, 1397 توسط admin (مدیر کل سایت) (79,870 امتیاز)
ویرایش شده مهر 28, 1397 توسط admin
0 امتیاز

تعریف شکر:
شکر در لغت به معنای تصور نعمت در ذهن و اظهار آن در گفتار و کردار است. [۱]

↑ مفردات راغب، ص ۲۶۵، واژه شکر.   

شكر: الشكر تصور النعمة وإظهارها، قيل وهو مقلوب عن الكشر أي الكشف، ويضاده الكفر وهو نسيان النعمة وسترها، ودابة شكور مظهرة بسمنها إسداء صاحبها إليها، وقيل أصله من عين شكري أي ممتلئة، فالشكر على هذا هو الامتلاء من ذكر المنعم عليه. والشكر ثلاثة أضرب: شكر القلب، وهو تصور النعمة. وشكر اللسان، وهو الثناء على المنعم. وشكر سائر الجوارح، وهو مكافأة النعمة بقدر استحقاقه (اعملوا آل داود شكرا) فقد قيل شكرا انتصب على التمييز. ومعناه اعملوا ما تعملونه شكرا لله. وقيل شكرا مفعول لقوله اعملوا وذكر اعملوا ولم يقل اشكروا لينبه على التزام الأنواع الثلاثة من الشكر بالقلب واللسان وسائر الجوارح.قال: (اشكر لي ولوالديك - وسنجزي الشاكرين - ومن شكر فإنما يشكر لنفسه)
وقوله: (وقليل من عبادي الشكور)، ففيه تنبيه أن توفية شكر الله صعب ولذلك لم يثن بالشكر من أوليائه إلا على اثنين، قال في إبراهيم عليه السلام: (شاكرا لأنعمه) وقال في نوح: (إنه كان عبدا شكورا) وإذا وصف الله بالشكر

پاسخ داده شده مهر 28, 1397 توسط admin (مدیر کل سایت) (79,870 امتیاز)
0 امتیاز

تعریف شکر

شکر در لغت، به معنای شناخت احسان و نیکوکاری و انتشار آن است[1] و در اصطلاح عبارت است از یادآوردن و شناخت نعمت­های خدا و اظهار قلبی و زبانی و عملی آنها.[2]

 

لسان العرب: ج4، ص432..[1]

الفردات فی غریب القرآن: ص265..[2]

پاسخ داده شده مهر 28, 1397 توسط admin (مدیر کل سایت) (79,870 امتیاز)
0 امتیاز

معنا و مفهوم واقعی شکر خدا
شکر کلمه ای است که در قرآن زیاد به آن برخورد کرده ایم. معنی شکر این است که انسان در مقابل فردی که از او خیری به وی رسیده است اظهار قدردانی کند و مثلاً بگوید: من ممنون هستم. آیا معنی شکر خدا همین است که بگوییم «الهی شکر»؟ نه، اشتباه است. «الهی شکر» صیغه شکر است نه خود شکر. خود شکر چیز دیگری است. مثل اینکه کلمه استغفرالله صیغه توبه است نه خود توبه. توبه پشیمانی از گناه و تصمیم به عدم تکرار است. اظهار «الهی استغفرت و اتوب الیک» اظهار صیغه توبه است نه خود توبه. پس شکر یک معنی دقیقی دارد و آن عبارت است از قدردانی، اندازه شناسی و حق شناسی. لذا شکر هم درباره بنده نسبت به خدا و هم درباره خدا نسبت به بنده به کار می رود: «والله شکور حلیم؛ خدا سپاس‏پذير بردبار است.» (تغابن/ 17)؛ خدا شکور است یعنی از عمل بنده قدردانی می کند، آن را از بین نمی برد. بنده اگر بخواهد قدرشناس و شاکر باشد باید قدر نعمتهای خدا را بداند، یعنی هر نعمتی را بداند برای چه هدف و منظوری است و در همان مورد مصرف کند.
در تعریف شکر چنین گفته اند: «استعمال الشیء فبما خلق الله لاجله؛ به کار بردن شیء در راهی که بخاطر آن آفریده شده». آیا شکر مثلاً چشم که خدا به ما داده این است که بگوییم: خدایا شکر که به من چشم دادی؟ نه. عقل، فکر، عاطفه، احساسات، فرزند، مال، سلامت، و هر نعمتی که داری، اگر این نعمت را از مسیر خودش منحرف نکنی و در مسیر دیگر استفاده نکنی، شاکری. مثلاً زبان را خداوند عبث نیافریده است، با این زبان می شود حقایق را قلب کرد، دروغ گفت، به مردم آزار رسانید، دشنام داد، بدیهای مردم را پخش کرد، اشاعه فحشا کرد، جعل کرد، ولی واقعاً باید حساب کنیم آیا دست خلقت زبان را برای همین به ما داده: تهمت، غیبت، دشنام؟ یا اینکه مقاصد خود را به دیگران بفهمانیم. فهماندن مقاصد خود به دیگران، تعلیم، ارشاد و نصیحت، شکر زبان است، پس باید همیشه نعمتها را در راه خودش مصرف کرد، مثلاً فکر و اندیشه هشتاد درصد مردم در راه شیطنتها صرف می شود در حالی که می توان در راه علم و دانش و خیر و صلاح مردم بکار برد.

 

مرتضی مطهری- آشنایی با قرآن 3- صفحه 14-15، سطر 1-10

پاسخ داده شده مهر 28, 1397 توسط admin (مدیر کل سایت) (79,870 امتیاز)
0 امتیاز

تعریف شکر در قلم علامه طباطبایی


علامه طباطبايى، در تعريف شكر مى گويد:

حقيقت شكر، اظهار نعمت و ابراز آن است؛ همچنان كه كفر نعمت، عبارت است از مخفى  كردن و مستور داشتن آن و مقصود از اظهار نعمت، به كارگيرى صحيح و مناسب آن است در  مراد و هدفى كه دهنده ى نعمت (منعم) در نظر گرفته است؛ و نيز ياد منعم است در زبان  كه همان ثنا و تحسين اوست و اينكه ضمير و ذهن، هيچ گاه او را فراموش نكند. بر اين  اساس، شكر خداى تعالى در برابر هر يك از نعمتها اين است كه به هنگام برخورد با آن،  نعمت و منعم را فراموش نكند و نعمت را در مقصود و مراد منعم به كار گيرد و آنگاه با  استدلال به آيه ى مباركه 34 ابراهيم كه فرمود: «و اتاكم من كل ما سالتموه و ان  تعدوا نعمت الله لا تحصوها ان الانسان لظلوم كفار؛ و از هر چه از او خواستيد، به  شما عطا كرد، و اگر نعمت خدا را شماره كنيد، نمى توانيد آن را به شمار درآوريد.  قطعا انسان، ستم پيشه ى ناسپاس است». هدف عالى از نعمتهاى الهى اين است كه بهره  بردن از آنها در حوزه ى بندگى او باشد. [الميزان، ج 4، ص 40.]

پاسخ داده شده مهر 28, 1397 توسط admin (مدیر کل سایت) (79,870 امتیاز)
0 امتیاز

هدف من از تحقیق این است که می خواهم به سهم خودم ، مفهوم شکر را به خوانندگان عزیز بشناسانم ،در جامعه فعلی که پر است از ناسپاسی و ناشکری از نعمت های خداوند ،مومنان بتوانند شکر خداوند را بجا آورند و بندگان شاکری باشد . تحقیق را در پنج بخش ارائه نموده ام : بخش اول کلیات شکر نعمت فصل اول : تعریف شکر ومعنی آن در حق خدای تعالی ، فصل دوم : حقیقت شکر،فصل سوم : چگونگی شکر ،فصل چهارم : طریق تحصیل شکر . بخش دوم : فضیلت و فواید شکر نعمت ،فصل اول : فضیلت شکر نعمت ،فصل دوم : فواید شکر نعمتهای الهی در قرآن ،فصل سوم : فواید شکر نعمت از باب روایات و احادیث . بخش سوم : ارکان و درجات شکر : فصل اول : شکر قلبی ،فصل دوم : شکر زبانی،فصل سوم : شکر عملی . بخش چهارم : اسرار نعمت : فصل اول : جلوه های نعمت،فصل دوم : تفکر در نعمت های الهی ،فصل سوم : شکر تکوینی و شکر تشریعی ، فصل چهارم : چگونه می توان بنده ای شاکر شد . بخش پنجم : شکر در قرآن و روایات : فصل اول:بررسی مسئله شکر در قرآن ، فصل دوم : بررسی مسئله شکر در روایات و احادیث . و منابعی که در تحقیق استفاده نموده ام : قرآن کریم ،بحار الانوار : علی مجلسی ،جلد 68 ،تفسیر نمونه : ناصر مکارم شیرازی ،جلد 1 و 11 ،اصول کافی : کلینی وسائل الشیعه : حر عاملی ،شرح چهل حدیث : امام خمینی ، عرفای اسلامی : حسین انصاریان و سایر منابعی که در این تحقیق به کار برده ام . - روش تحقیق تحقیق را به صورت کتابخانه ای ارائه نموده ام . - پیشینه موضوع : اساساً پیشینه موضوع شکر ، از آفرینش اولین انسانها در وجود و سرشت آنها نهفته بود . به خاطر اهمیت شکر و سپاس از زمان اولین پیامبران روایات و احادیث فراوانی به چشم می خورد ، و در کتابهای اخلاقی قدیمی از جمله کتاب ( بحارالانوار : علی مجلسی ، وسایل الشیعه ، حر عاملی و ... دیده می شود) . -نتیجه : بنابر آنچه در تحقیق گفته شده است ، وجود شکر و سپاس در جامعه لازم و ضروری است و بجا آوردن این امر مهم اولاً برای سالم سازی جامعه و محیط زندگی و خانواده و رفع بسیاری از موانع و مشکلات دنیوی و مهمتر از آن نجات از قهر و غضب الهی در آخرت می باشد و ثانیاً موجب افزایش نعمت و از بین رفتن کفران نعمت می شود . عنوان : مفهوم شکر از دیدگاه قرآن و سنت و نتیجه و پیامدهای فردی و اجتماعی اهداف تحقیق : به سهم خودم ، مشعلی از امید در دلهای شیعیان فروزان نگه دارم و از پدیدار شدن ابرهای سیاه ناامیدی جلوگیری نمایم و شعله های اشتیاق شکرگزاری را فروزانتر سازم . و نیز امیدوارم که با پذیرش این کنکاش و کاوش گوشه ای از دینم ادا شده باشد . وقتی دیده می شود که در جامعه ای مسلمان این گونه ارزشهای اسلامی کنار گذاشته شده می شود و مردم به جای اینکه به ریسمان الهی چنگ بزنند روز و به روز از اسلام و قرآن و احکام اسلامی فاصله می گیرند و ارزشها را نادیده می انگارند و اسلام را محدودیتی برای خود تلقی می کنند . من به عنوان یک طلبه ، نه تنها می خواهم تحقیقی درباره شکر ، بلکه شکر تمامی نعمت های الهی داشته باشم و با توکل به خداوند منان و با استعانت از امام زمان ( عج) تحقیق مفیدی ارائه دهم که امیدوارم مورد قبول آن حضرت واقع شود . تحقیق را در پنج بخش ارائه نموده ام : بخش اول ، کلیات شکر نعمت فصل اول : تعریف شکر و معنی آن در حق خدای تعالی ، فصل دوم : حقیقت شکر ، فصل سوم : چگونگی شکر ، فصل چهارم : طریق تحصیل شکر ، بخش دوم : فضیلت و فواید شکر نعمت ، فصل اول : فضیلت شکر نعمت ، فصل دوم : فواید شکر نعمت های الهی در قرآن ، فصل سوم : فواید شکر نعمت از باب روایات و احادیث . بخش سوم : ارکان و درجات شکر : فصل اول : شکر قلبی ، فصل دوم : شکر زبانی، فصل سوم : شکر عملی . بخش چهارم : اسرار نعمت : فصل اول : جلوه های نعمت ، فصل دوم : تفکر در نعمت های الهی ، فصل سوم : شکر تکوینی و شکر تشریعی ، فصل چهارم : چگونه می توان بنده ای شاکر شد . بخش پنجم : شکر در قرآن و روایات : فصل اول : بررسی مسئله شکر در قرآن ، فصل دوم : بررسی مسئله شکر در روایات و احادیث . روش تحقیق : تحقیق را به صورت کتابخانه ای ارائه نموده ام در این روش ابتدا از کتابهایی که در مدرسه علمیه حکمیه ( س) موجود بود استفاده کردم و بعد از آن کتابخانه های شهرستان سبزوار و کتابخانه آستان قدس رضوی مطالب خود را جمع آوری نمودم . فرضیه و سوالات اصلی و فرعی 1- شکر چیست حقیقت و چگونگی شکر و طریق تحصیل آن چیست ؟ 2- فضیلت و فواید شکر در قرآن و سنت چگونه است ؟ 3- ارکان و درجات شکر چیست ؟ 4- چگونه می توانیم شکر نعمت های الهی را بجا آوریم ؟ 5- چگونه می توانیم بنده ای شاکر باشیم ؟ 6- آیا شکر خداوند به نفع خداست یا به نفع خود بنده ؟ پیشینة موضوع : پیشینه موضوع شکر ، از ابتدای آفرینش انسانی در نهاد و سرشت آدمی نهفته شده است و بخاطر اهمیت شکر و سپاس خداوند از زمان اولین پیامبران روایات و احادیثی در این باب به چشم می خورد و در کتابهای اخلاقی قدیمی نیز موجود است از جمله : بحارالانوار ، علی مجلسی ، وسایل شیعه ، حر عاملی . واژگان کلیدی مفهوم : فهمیده شده ، دانسته . شکر در لغت : سپاسگزاری کردن ، سپاس کسی گفتن اصطلاحی : آنست که هرنعمتی را انسان بجای خود صرف کند . قرآن در لغت : نزدیک شدن ، به هم پیوستن . سنت در لغت : راه ، روش ، سیرت ، طریقه سنت در اصطلاح : به قول فعل و تقریر پیامبر و ائمه گفته می شود . نتیجه در لغت : قضیه یا مطلبی که از روی مقدمات به دست می آید . پیامدهای در لغت : چیزی که در پی چیزی می آید . اصطلاحی : عاقبت و نتیجه کار یاچیزی را می گویند . فردی در لغت : تنها ، یگانه ، تک ، چیزی که شریک نمی پذیرد . اجتماعی در لغت : منسوب به اجتماع ، فردی کاری که به اجتماع و به همگان بستگی داشته باشد .

پاسخ داده شده مهر 28, 1397 توسط admin (مدیر کل سایت) (79,870 امتیاز)
0 امتیاز

تعریف شکر :

شکر ثناگویی در مقابل نعمت است که در مقابل آن کلمه کفر است که به معنی نیستان و پوشاندن نعمت است یعنی نوعی تعظیم و احترام بین افراد با خدای پوش یا با بندگان خدا است که هم به صورت فردی و هم اجتماعی واقع می شود. شکر دارای آثار و پیامدهای فراوانی است که در آیات و روایات و احادیثی که به ما رسیده اگر توجه کنیم می بینیم که به آن چقدر اهمیت داده اند. زنده کردن حس شکرگزاری و قدردانی در مردم در برابر نعمت های خدا تنها برای این است که طبق فرمان فطرت در برابر بخشنده نعمت، خضوع کننده او را بشناسد و فرمانش را به جان و دل پذیرند و به به این وسیله هدایت و تربیت شوند نه اینکه شکرگزاری کمترین اثری در مقام با عظمت پروردگار داشته باشد بلکه اثر آن همانند آثار همه عبادتها و فرمانهای خداوند به انسان داده که انسانها از شمارش آن عاجزند نعمت سلامتی، وطن، پدر و مادر آسمان و زمین… که ما انسانها به این چیزها دقت نکردیم و به شکر خدای تعالی نپرداخته ایم. اولین اثر شکر نعمت آن است که هر شکر باعث فزونی نعمت می شود که خداوند خود در قرآن به این مورد اشاره کرده است. اثر دیگر شکر اعتراف به خداوند است که معرفت و شناخت نسبت به خداوند در انسانها ایجاد می شود و کاملترین مرتبه شکر الحمدالله رب العالمین است. و عبرت گرفتن از گذشتگان که مرتبه شکر را در حق خدای تعالی بوجود نیاوردند.

پاسخ داده شده مهر 28, 1397 توسط admin (مدیر کل سایت) (79,870 امتیاز)
0 امتیاز

‏‏فصل چهاردهم: شکر‏

‏‏ ‏‏‏تعریف شکر‏

‏‏بدانکه «شکر» عبارت است از قدردانی نعمت مُنعم. و آثار این‏‎ ‎‏قدردانی در قلب به طوری بروز کند؛ و در زبان به طوری؛ و در‏‎ ‎‏افعال و اعمال قالبیه به طوری. اما در قلب، آثارش از قبیل خضوع‏‎ ‎‏و خشوع و محبت و خشیت و امثال آن است. و در زبان، ثنا و مدح‏‎ ‎‏و حمد. و در جوارح، اطاعت و استعمال جوارح در رضای منعم، و‏‎ ‎‏امثال این است. و از راغب‏‎[1]‎‏ منقول است که «شکر» تصور نعمت و‏‎ ‎‏اظهار آن است. و گفته شده که آن مقلوب «کَشْر» به معنی «کَشْف»‏‎ ‎‏است. و ضدّ آن «کفر» است و آن نسیان نعمت و سَتر آن است. و‏‎ ‎‏دابّۀ شکور آن است که به چاقی خود اظهار نعمت صاحب خود‏‎ ‎‏کند. و گفته شده اصل آن از «عَیْنٌ شَکْری» یعنی مُمْتَلئِة و پر شده‏‎ ‎‏است. و بنابراین «شکر» عبارت از پر شدن از ذکر منعم است. و‏‎ ‎‏شکر بر سه قسم است: «شکر قلب؛ و آن تصور نعمت است. و‏‎ ‎‏شکر به زبان؛ و آن ثنای بر منعم است. و شکر به سایر اعضا؛ و آن‏‎ ‎‏‏مکافات نعمت است به قدر استحقاق آن.»‏‎[2]‎

و عارف محقق، خواجۀ انصاری، فرماید: «شکر اسمی است‏‎ ‎‏برای معرفت نعمت، زیرا که آن طریق معرفت منعم است.»‏‎[3]‎‏ و‏‎ ‎‏شارح محقق گوید: «تصور نعمت از منعم و معرفتِ اینکه آن نعمتِ‏‎ ‎‏اوست عین شکر است. چنانچه از حضرت داود، علیه السلام،‏‎ ‎‏روایت شده که گفت: "ای پروردگار، چگونه شکر تو کنم با آنکه‏‎ ‎‏شکرِ نعمت دیگری است و شکری خواهد!" خدای تعالی وحی‏‎ ‎‏فرمود به سوی او: "ای داود، وقتی که دانستی که هر نعمتی که به‏‎ ‎‏تو متوجه است از من است شکر مرا کردی."»‏‎[4]‎

‏‏حقیقت شکر از نظر امام (قده)‏

‏‏     ‏‏نویسنده گوید که آنچه را که این محققین ذکر فرمودند مبنی بر‏‎ ‎‏مسامحه است. والا شکر عبارت از نفس معرفت به قلب و نفسِ‏‎ ‎‏اظهار به لسان و عمل به جوارح نیست؛ بلکه عبارت از یک حالت‏‎ ‎‏نفسانیه است که آن حالت خود اثر معرفت منعم و نعمتْ و اینکه‏‎ ‎‏آن نعمتْ از منعم است می باشد؛ و ثمرۀ این حالت اعمال قلبیه و‏‎ ‎‏قالبیه است. چنانچه بعضی محققین قریب به این معنی فرمودند‏‎ ‎‏گرچه آن فرموده نیز خالی از مسامحه نیست. فرموده است: «بدان‏‎ ‎‏که شکر مقابلْ نمودن نعمت است به قول و فعل و نیّت. و از برای‏‎ ‎‏آن سه رکن است: ‏

‏‏     اوّل، معرفت منعم و صفات لایقۀ به او؛ و معرفت نعمت از‏‎ ‎‏حیث اینکه آن نعمت است. و کامل نشود این معرفت مگر آنکه‏‎ ‎‏بداند که تمام نعمتهای ظاهره و خفیه از حق تعالی است و ذات‏‎ ‎‏مقدس او منعم حقیقی است، و وسایط هر چه هست منقاد حکم‏‎ ‎‏او و مسخر فرمان او هستند.‏

 دوم، حالتی است که ثمرۀ این معرفت است. و آن خضوع و‏‎ ‎‏تواضع و سرور به نعمت است از جهت آنکه آن هدیه ای است که‏‎ ‎‏دلالت کند بر عنایت منعم به تو. و علامت آن آنست که فرحناک‏‎ ‎‏نشوی از دنیا مگر به آن چیزی که موجب قرب به حق شود.‏

‏‏     سوم، عملی است که ثمرۀ این حالت است. زیرا که این حالت‏‎ ‎‏وقتی در قلب پیدا شد، یک حالت نشاطی برای عمل موجب قرب‏‎ ‎‏حق در قلب حاصل شود؛ و آن عمل متعلق است به قلب و زبان و‏‎ ‎‏دیگر جوارح. اما عمل قلب، عبارت است از قصد تعظیم و تحمید‏‎ ‎‏و تمجید منعم و تفکر در صنایع و افعال و آثار لطف او و قصد‏‎ ‎‏رساندن خیر و احسان نمودن بر جمیع بندگان او. و اما عمل زبان،‏‎ ‎‏اظهار آن مقصود است به تحمید و تمجید و تسبیح و تهلیل و امر به‏‎ ‎‏معروف و نهی از منکر و غیر آن. و اما عمل جوارح، استعمال‏‎ ‎‏نعمت ظاهر و باطن است در طاعت و عبادت او و استعانت نمودن‏‎ ‎‏به آنها در نگهداری از معصیت و مخالفت او؛ چنانچه چشم را‏‎ ‎‏استعمال کند در مطالعۀ مصنوعات و قرائت کتاب خدا و تذکر‏‎ ‎‏علوم مأثوره از انبیا و اوصیا، علیهم السلام، و همین طور سایر‏‎ ‎‏جوارح.» انتهی کلامهُ مُتَرْجَماً‏‎[5]‎‏.(726)‏

پاسخ داده شده مهر 28, 1397 توسط admin (مدیر کل سایت) (79,870 امتیاز)
...