به پایگاه پرسمان جامع عالِمون خوش آمدید , مکانی برای پرسش سوال و دریافت پاسخ از دیگر کاربران این مجموعه.
10 نفر آنلاین
0 عضو و 10 مهمان در سایت حاضرند

عذاب از منظر حضرت آیت الله جوادی آملی چیست ؟ (2)

0 امتیاز
5 بازدید

موضوع: سوره انفال

عنوان: تفسير سوره مبارکه انفال جلسه44

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم

بسم الله الرحمن الرحيم

وَ إِذْ قالُوا اللّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ أَوِ ائْتِنا بِعَذابٍ أَليمٍ  وَ ما كانَ اللّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فيهِمْ وَ ما كانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ  وَ ما لَهُمْ أَلاّ يُعَذِّبَهُمُ اللّهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ ما كانُوا أَوْلِياءَهُ إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُونَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ

گروهي از مفسرين تنافي بين اين آيات را تقرير كردند و جواب دادند مثلاً مرحوم امين الاسلام در مجمع البيان فرمود به اينكه آيه وَ ما كانَ اللّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ عذاب را نفي مي‌كند و آيه وَ ما لَهُمْ أَلاّ يُعَذِّبَهُمُ اللّهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ عذاب را اثبات مي‌كند بين آن نفي و اثبات تنافي است چگونه بايد جمع كرد؟ آن گاه وجوهي را ارائه مي‌كنند براي رفع اين تنافي.

وجه اول اين است كه آن عذاب منفي راجع به عذاب استئصال است آن عذابهايي كه امتي را مستئصل مي‌كرد اصل و ريشه آن امت را مي‌كند نظير عذاب قوم نوح نظير عذاب قوم عاد و ثمود و آن عذاب منفي ناظر به قتل اسارت است كه مشركين گرچه عذاب استئصال دامنگيرشان نشد ولي در جنگهاي بدر و امثال بدر هم عده‌اي كشته شدند عده‌اي اسير شدند و مانند آن پس عذاب منفي راجع به عذاب استعصال است و عذاب ثابت شده عذاب قتل و اسارت ومانند آن اين وجه اول.

وجه دوم اين است كه عذاب منفي راجع به عذاب دنياست و عذاب ثابت شده راجع به عذاب آخرت است يعني در دنيا گرچه خدا اينها را عذاب نمي‌كند ولي در آخرت اينها را معذب مي‌كند.

وجه سوم آن است كه آن عذاب منفي به لحاظ دنيا و آخرت است به شرط استغفار اگر اينها استغفار بكنند نه در دنيا معذب‌اند نه در آخرت و عذاب مثبت راجع به ترك استغفار است كه اگر استغفار نكنند معذب مي‌شوند حالا يا في الجمله يا بالجمله يا هم در دنيا و آخرت يا خصوص آخرت اين وجوهي است كه برخي از مفسرين نظير امين الاسلام (رضوان الله عليه) در مجمع ارائه كرده است.

سيدنا الاستاد مرحوم آيت الله طباطبايي يك نقد اجمالي دارند يك نقد تفصيلي اشكال اجمالي مرحوم علامه اين است كه شما اين آيات را به هم مرتبط دانستيد و گفتيد با هم نازل شده است و در يك مساق است آن گاه تنافي احساس كرديد در صدد رفع تنافي هستيد در حالي كه طبق شواهد بازگو شده آيه 32 و 33 يك جريان خاصي دارد و آيه 34 يك جريان مخصوصي اينها اصلاً با هم نازل نشده‌اند اگر مربوط به دو جريان است مربوط به دو واقعه است با هم نازل نشده‌اند تا شما تنافي احساس بكنيد وقتي تنافي در كار نباشد آن زحمت بيان وجوه سه‌گانه هم روا نيست اين نقد اجمالي.

نقد تفصيلي اين است كه بر فرض كه اينها به حسب ظاهر به هم مرتبط باشند و منافات داشته باشند اين جوابهاي سه‌گانه شما كافي نيست چرا؟ براي اينكه آيات در سياق تشديد است بنابراين كه اينها با هم باشند در سياق تشديد است و بايد ترقي كنند نه در سياق تبديل كه يكي را نفي كند و در جاي ديگر اثبات كند چيزي را نفي كند چيزي را اثبات كند اگر آيه در صدد بيان اين است كه اينها مقتضيات فراواني براي عذاب دارند كافرند صد عن سبيل الله مي‌كنند مزاحم اسلام و مسلمين‌اند و مانند آن آيه پس در صدد استحقاق بيان استحقاق عذاب است بيان تشديد است نه بيان تبديل يك عذاب را نفي بكند عذاب ديگر را اثبات بكند تا شما بگوييد آن عذاب نفي شده عذاب استعصال است عذاب اثبات شده عذاب قتل و اسارت و مانند آن.

اشكال دوم اين است كه اينكه فرموديد عذاب ثابت شده عذاب آخرت است و عذاب منفي عذاب دنياست اين با تعبيري در آيه 35 آمده است كه فرمود فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ اين هماهنگ نيست معلوم مي‌شود كه اين عذاب دنياست چون در دنيا به اينها مي‌گويند اين عذاب را بچشيد در قصه بدر و امثال بدر اين حادثه قتل و اسارت پديد آمد كه گفته اينها را بچشيد مربوط به دنياست.

و اما جواب سوم با آيات مطابق نيست براي اينكه شما جواب شوم را گفتيد نفي عذاب به لحاظ استغفار است و اثبات عذاب به لحاظ نفي استغفار است در حالي كه لسان آيه اين نيست كه خدا اينها را عذاب نمي‌كند براي اينكه اينها استغفار نمي‌كنند لسان آيه اين است كه چرا خدا اينها را عذاب بكند وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ اين جمله يستغفرون كه جمله فعليه است با فعل مضارع بيان شده و دلالت بر حال و آينده دارد نشانه آن است كه استغفار مي‌كنند نه اينكه چون استغفار نشده اينها معذب‌اند مي‌گويد به اينكه استحقاق عذاب براي ترك استغفار است و نفي عذاب براي آن است كه اينها استغفار مي‌كنند در حالي كه آن آيه‌اي كه شما گفتيد استغفار نمي‌كنند ظاهر آيه به صورت فعل جمله فعليه به صورت فعل مضارع نشانه آن است كه اين زمينه براي تحقق است خب غالب سخنان سيدنا الاستاد (رضوان الله عليه) تحقيقي است.

اما اين سؤال مي‌ماند كه اگر دو آيه در يك جريان خاص نازل شده‌اند كه شأن نزول بعضي از روايات تاريخ هم تأييد مي‌كند كه اين قصه وَ إِذْ قالُوا اللّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مربوط به جريان غدير است و حارث ابن نعمان فعلي را گفته نه نظر ابن حارث يا ابوجهل آن گاه اين دو تا آيه كه در وسط واقع شد اين آيه 34 كه فرمود وَ ما لَهُمْ أَلاّ يُعَذِّبَهُمُ اللّهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ اين خيلي با آن اسبقي‌ها هماهنگ نيست براي اينكه طبق نظر سيدنا الاستاد آيه 32 و 33 يك جا نازل شد قهراً آيه 34 به آن آيه 31 مرتبط مي‌شود اين چنين خواهد شد كه وَ إِذا تُتْلي عَلَيْهِمْ آياتُنا قالُوا قَدْ سَمِعْنا لَوْ نَشاءُ لَقُلْنا مِثْلَ هذا إِنْ هذا إِلاّ أَساطيرُ اْلأَوَّلينَ وَ ما لَهُمْ أَلاّ يُعَذِّبَهُمُ اللّهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ اين وَ ما لَهُمْ أَلاّ يُعَذِّبَهُمُ خيلي با آن آيه اسبق هماهنگ نيست براي اينكه سخن از تعذيب و اثبات و نفي عذاب مطرح نبود اما وقتي با آيه 32 و 33 هماهنگ باشد ارتباطشان روشن است براي اينكه در آيه 32 آمده است كه برخي‌ها گفتند اگر اين حق است فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ أَوِ ائْتِنا بِعَذابٍ أَليمٍ آن گاه خدا مي‌فرمايد به اينكه دو چيز باعث رفع عذاب است يكي وجود مبارك پيغمبر (صلّي الله عليه و آله و سلّم) يكي هم استغفار مردم بعد مي‌فرمايد وَ ما لَهُمْ أَلاّ يُعَذِّبَهُمُ براي اينكه اينها استغفار نمي‌كنند كه تو هم كه دائماً در بين اينها نيستي إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ اين التزام‌اش بسيار روشن است اما اگر اين دو آيه در وسط واقع شد مربوط به قضيه ديگر باشد و ارتباطي با سابق و لاحق نداشته باشد چه اينكه ايشان اصرار دارد كه اين دو تا آيه به سابق و لاحق مرتبط نيست آن وقت آيه 34 كه مي‌فرمايد وَ ما لَهُمْ أَلاّ يُعَذِّبَهُمُ الله يك امر ابتدايي مي‌شود خيلي با آيه اسبق يعني آيه 31 مرتبط نيست در آن گونه از موارد مي‌فرمايد به اينكه چون اينها اين چنين‌اند مي‌گويند إِنْ هذا إِلاّ أَساطيرُ اْلأَوَّلينَ پس اينها كساني هستند كه استحقاق عذاب دارند يا مثلاً وعيد نار در مورد آنها ذكر مي‌شود و مانند آن اما تعبير وَ ما لَهُمْ أَلاّ يُعَذِّبَهُمُ اللّهُ خيلي هماهنگ نيست اين شبهه كه برطرف بشود ساير سخنان ايشان مورد قبول خواهد بود.

مطلب ديگر آن است كه چون درباره شخص پيغمبر (صلّي الله عليه و آله و سلّم) فرمود وَ ما كانَ اللّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فيهِمْ برخي از اهل معرفت مي‌گويند به اينكه وقتي وجود مبارك عيسي مسيح به آسمانها رفت اين خصيصه ديگر مال اهل زمين نيست ولي وجود مبارك پيغمبر (صلّي الله عليه و آله و سلّم) به آسمان نرفت مثلاً رفت نشد در زمين ماند تا امان باشد براي اهل زمين كه حتي قبر مطهر آن حضرت بدن رحلت كرده آن حضرت هم يك امان است براي اهل زمين خب اين هم يك برداشت خاص خودشان است.

پرسش: ...

پاسخ: بله معلوم مي‌شود كه بعضي از درجات عذاب برداشته مي‌شود با حيات آن حضرت و بعضي از عذابهاي ديگر بعد از ارتحال آن حضرت هم باز منتفي است اصل اين حديث را از خود پيغمبر (صلّي الله عليه و آله و سلّم) نقل كرده‌اند و ابن عباس از وجود مبارك حضرت امير دارد و حضرت امير آن طوري كه سيد رضي در نهج‌البلاغه از وجود مبارك امام باقر (سلام الله عليه) نقل مي‌كند حضرت امير مي‌فرمايد كه خداوند دو امان داشت يكي وجود مبارك پيغمبر (صلّي الله عليه و آله و سلّم) يكي هم استغفار يكي رحلت كرده است و ديگري مانده كه اصل اين مربوط به از خود پيغمبر (صلّي الله عليه و آله و سلّم) از طريق اهل سنت نقل شده جمع‌اش اين است كه بعضي از درجات عذاب با حيات عنصري پيغمبر برطرف مي‌شود و برخي ديگر هم كه مرحله نازل‌تر هست بعد از رحلت او هم باز منتفي است خب از اينكه قبر مطهر آن حضرت باعث بركات فراواني است همانطوري كه امام هشتم به ذكريا ابن آدم فرمود كه خدا به بركت قبر پدرم ابي ابراهيم امام كاظم (سلام الله عليه) عذاب را از مردم بغداد برمي‌دارد معلوم مي‌شود بعضي از عذاب‌ها به بركت قبر و بدن رحلت كرده اينها هم باز منتفي است.

 

سوال شده دی 1, 1397 در عذاب توسط admin (مدیر کل سایت) (71,500 امتیاز)

1 پاسخ

0 امتیاز

وَ ما لَهُمْ أَلاّ يُعَذِّبَهُمُ اللّهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ ما كانُوا أَوْلِياءَهُ إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُونَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ براي تثبيت اين عذاب مي‌فرمايد به اينكه شرايط و مقتضيات فراواني براي عذاب اينها حاصل هست و همه موانع هم برطرف است هيچ مانعي براي تعذيب اينها وجود ندارد در حالي كه شرايط فراوان براي تعذيب اينها هست كفر اينها وثنيت اينها بت‌پرستي اينها و داعيه توليت كعبه همه اينها معاصي كبيره است و ظم بر حرم و منع مسلمانها از مسجد الحرام اينها جزء بدترين ظلم است خود آنها كه مشرك اند بر اساس آيات سوره مباركه لقمان إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظيمٌ از اين جهت ظالم اند و استحقاق عذاب دارند آيه 13 سوره مباركه لقمان اين است كه لا تُشْرِكْ بِاللّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظيمٌ از آن گذشته جريان مصادره كردن كعبه و آن را در اختيار خود قرار دادن اين هم جزء بدترين ظلم است كه آيه 114 سوره مباركه بقره ناظر به آن است وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَساجِدَ اللّهِ أَنْ يُذْكَرَ فيهَا اسْمُهُ وَ سَعى في خَرابِها أُولئِكَ ما كانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوها إِلاّ خائِفينَ لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي اْلآخِرَةِ عَذابٌ عَظيمٌ كه اين مصداق اش هم مسجد الحرام است و منتها تخريب مسجد در قبال إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ انحايي دارد يك وقت است تخريب عادي است كه با بيل و كلنگ تخريب مي‌كنند يك وقتي تخريب معنوي است كه با بتكده قرار دادن آن را تخريب مي‌كنند پس بدترين ظلم ظلم به حرم الهي است چه اينكه سنگين‌ترين ظلم هم شرك ورزيدن است اگر اينها دست از اين كارها بردارند كه مانع عذاب است ذات اقدس الهي وعده داد كه ما گذشته‌ها را صرف نظر مي‌كنيم آيه 115 سوره مباركه آل عمران اين بود كه وَ ما يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُكْفَرُوهُ وَ اللّهُ عَليمٌ بِالْمُتَّقينَ چه اينكه در بخش‌هايي از سوره مباركه نساء و مانند آن آمده است كه و آيه 147 سوره نساء اين بود ما يَفْعَلُ اللّهُ بِعَذابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ وَ كانَ اللّهُ شاكِرًا عَليمًا اگر لغزشهاي گذشته را با توبه ترميم بكنيد خدا از گذشته عفو مي‌كند و كاري به شما ندارد پس خودشان شك دارند اين سبب است براي عذاب صد عن سبيل الله مي‌كنند اين هم يك سبب ديگري است بر عذاب داعيه توليت دارند اين هم يك سببي است بر عذاب براي اينكه بنايي كه اسس علي التقوا متوليان او مردان باتقوا بايد باشند ان اوليائه هم المتقون يك مشرك ادعاي توليت بيت توحيد را داشته باشد اين هم از بارزترين مصاديق ظلم است همه اين شرايط براي تعذيب اينها فراهم است مانع هم كه دو چيز بود يكي وجود مبارك پيغمبر (صلّي الله عليه و آله و سلّم) بود كه آن را كه و يمكرون بود و اينها تبادل نظر كردند لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ اين مكرها را داشت كه اينها به هر وسيله‌اي كه بود تو را تبعيد كردند مسأله استغفار هم كه در بين اينها مطرح نيست پس همه شرايط تعذيب حاضر است و همه موانع تعذيب هم منتفي است چرا خدا اينها را عذاب نكند؟

پرسش: ...

پاسخ: بله خود همين اين ذنب است استغفار عبارت از آن است كه انسان از ذات اقدس الهي طلب بخشش بكند نه از بت‌ها خود استغفار يك نحو عبادت است و پرستش است استغفاري كه در ساحت و فداي بت مي‌كنند ذنبي است روي ذنب براي اينكه اينها كاره‌اي نيستند اينكه مي‌گويند مقرب الي الله باشند هؤلاء شفعاء باشند بايد شفاعت به اذن خدا باشد نه بي‌اذن خدا وقتي ذات اقدس الهي اين بت‌ها را به رسميت نشناخت به وسيله خليل خودش كاري كرد فَجَعَلَهُمْ جُذاذًا إِلاّ كَبيرًا لَهُمْ از اين بت‌ها كاري ساخته نيست اينها نه خليفه خدايند نه انبيايند نه مرسلين سمتي ندارند نه مدبرات امر‌اند به اذن الله اگر هيچ كاري از اينها ساخته نيست آن وقت أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِها انسان از اينها كاري بخواهد خود همين اين استغفار گناه است نظير اينكه بعضي‌ها خود استغفار را به بازي گرفته‌اند مي‌گويند گناه مي‌كينم خب بعد استغفار مي‌كنيم اين به تعبير سيدنا الاستاد مرحوم علامه ذنب مضاعف است يعني كسي از همان اول مي‌گويد من گناه مي‌كنم بعد توبه مي‌كنم اين يعني دو تا گناه دارد يكي گناه كرده است و ديگر اينكه استغفار را و توبه را تحقير كرده اهانت كرده به بازي گرفته معناي استغفار كه مؤثر است اين است كه واقعاً كسي بر اساس اينكه غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا دچار يك گناهي شده بعد واقعاً بينه و بين الله توبه كند اين توبه است كه مؤثر است اما از همان اول انسان برود استغفار را به بازي بگيرد بگويد گناه مي‌كنيم بعد هم استغفار مي‌كنيم ذنب مضاعف است استغفار كردن از اين اصنام و اوثان خودش ذنب مضاعف است بنابراين اينها اهل استغفار نبودند به دليل اينكه در آيه 35 مي‌فرمايد وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلاّ مُكاءً وَ تَصْدِيَةً خود عبادت آنها گناه است اين نحوه عبادت آنها.

پرسش: ...

پاسخ: آيه اين است يعني در حالي كه اين كار را مي‌كنند وعده داد ديگر اگر كسي اين چنين باشد اگر اين چنين باشد معلوم مي‌شود كه كي عده هستند يك عده بودند به دليل اينكه عذاب نازل نشد بالاخره در مكه ديگر اگر عذاب استئصال بود نازل نشده ديگر يك عده اين كار را مي‌كردند خب.

بنابراين آيه 34 فرمايش و بيان‌اش اين است كه اينها استحقاق عذاب دارند براي اينكه همه مقتضيات و شرايط عذاب هست همه موانع مرتفع است چرا خدا اينها را عذاب نكند وَ ما لَهُمْ أَلاّ يُعَذِّبَهُمُ اللّهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ در بحث‌هاي قبل هم داشتند كه صد از مسجد الحرام هم جزء گناهان بسيار بزرگ است البته اينكه هر دو امان يك روزي ممكن است برطرف بشود اين هست اين احتمال هست براي اينكه وجود مبارك پيغمبر (صلّي الله عليه و آله و سلّم) كه رحلت كرد استغفار هم ممكن است يك روزي از امت گرفته بشود يك روزي بالاخره عذاب الهي اين امت را تهديد مي‌كند نظير آن كه در آيه 47 سوره مباركه يونس آمده مي‌فرمايد وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ اين رسول كه بيايد و آنها حرف رسول را گوش ندهند به قسط و عدل بين اينها حكومت و داوري مي‌شود يعني عذاب الهي نازل مي‌شود چه اينكه در آيه قبل همان سوره يونس يعني آيه 46 فرمود وَ إِمّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللّهُ شَهيدٌ عَلي ما يَفْعَلُونَ فرمود بعضي از اين تهديدها را ما در زمان حيات تو اعمال مي‌كنيم بعضي‌ها را هم بالأخره بعد اعمال مي‌كنيم اين خطر ممكن است اين امت را بالأخره تهديد بكند كه اگر يك وقتي بيراهه رفتند گرفتار عذاب بشوند ذات اقدس الهي صد عن سبيل الله را جزء بارزترين مصاديق ظلم مي‌داند چه اينكه شرك را اين چنين در سوره مباركه حج آيه 25 فرمود به اينكه إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبيلِ اللّهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ الَّذي جَعَلْناهُ لِلنّاسِ سَواءً الْعاكِفُ فيهِ وَ الْبادِ وَ مَنْ يُرِدْ فيهِ بِإِلْحادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذابٍ أَليمٍ خب پس وثنيين حجاز گذشته از اينكه خودشان شرك داشتند إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظيمٌ يك ظلم ديگري هم داشتند كه صد عن سبيل الله مي‌كردند و يك ظلم فاحشي هم داشتند كه اين كعبه را مصادره كردند داعيه توليت داشتند و سعي در تخريب معنوي اين داشتند اگر إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللّهِ به اقامه مراسم توحيد است در خانه خدا تخريب خانه خدا به اين است كه آنجا را كسي بتكده كند چه اينكه بتكده كرده‌اند ديگر خب پس در آيه 25 سوره حج فرمود به اينكه كساني كه كافرند وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبيلِ اللّهِ هم از راه ديني و عبادت جلوگيري مي‌كردند ولو در غير مسجد الحرام و هم از خود مسجد الحرام جلوگيري مي‌كردند وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبيلِ اللّهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ الَّذي جَعَلْناهُ لِلنّاسِ سَواءً الْعاكِفُ فيهِ وَ الْبادِ بعد فرمود وَ مَنْ يُرِدْ فيهِ بِإِلْحادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذابٍ أَليمٍ اينها ملحدانه ظلم ديني مي‌كردند خب اگر ملحدانه ظلم ديني مي‌كردند يك وقت است كسي درباره باغ و راغ با هم اختلاف داشته باشند يك وقت است درباره يك مغازه‌اي زميني خانه‌اي با هم اختلاف دارند آن مشمول آيه 25 سوره حج نيست يك وقت است در مسايل اعتقادي نظير آنچه كه متأسفانه آل صعود درباره حرم دارد كه او را محاصره كرده كه الآن در اسارت اوست خب اين را مي‌گويند ملحدانه در حرم ستم كردن فرمود نُذِقْهُ مِنْ عَذابٍ أَليم در اين گونه از موارد ديگر تهديد الهي جدي است وقتي تهديد الهي جدي شد خدا مي‌فرمايد چرا خدا اينها را عذاب نكند وَ ما لَهُمْ أَلاّ يُعَذِّبَهُمُ اللّهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ ما كانُوا أَوْلِياءَهُ إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُونَ اين إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُونَ برخي‌ها گفتند اين جمله خبريه است كه به داعيه انشاء القا شده است اين به منزله به مصابه جعل توليت براي مردان باتقواست سيدنا الاستاد (رضوان الله عليه) اين نظر را نمي‌پذيرند كه اين إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُونَ يك جمله خبريه‌اي باشد كه به داعيه انشاء القا شده و در صدد جعل توليت براي مردان باتقوا باشد براي جمله خبريه است خب بسيار خب جمله خبريه شد از يك واقعيتي خبر مي‌دهد قبلاً ثابت شده است كه ولايت كعبه در اختيار مردان باتقواست در نوبت‌هاي قبل به عرضتان رسيد كه جريان كعبه كه در عربستان يا حجاز هست اين نظير ديوار چين نيست كه دولت و ملت چين بگويند اين مال ماست و آثار فرهنگي ماست نظير اهرام مصر نيست كه مصري‌ها بگويند اين در كشور ماست مال ماست اين نظير قدس كنوني هم همين طور است اين يك بناي الهي است كه اسس علي التقوا و تحت ملك كسي درنمي‌آيد اصولاً كعبه را كه بيت عتيق گفتند به همين مناسبت است او آزاد است ملك كسي درنمي‌آيد تحت سلطه هيچ دولت و ملتي نيست هيچ كس نمي‌تواند بگويد كه وزان كعبه در حجاز وزان ديوار چين است در چين يا اهرام مصر است در مصر يا تخت جمشيد است در ايران اين بيت عتيق است وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتيقِ خب اين تحت ملك هيچ كسي درنيامده و نمي‌آيد يعني اگر تحت ملك دولتي دربيايد يا تحت ملك ملتي دربيايد كه عتيق نيست بنابراين اين بيت الله است بيت الله شد بايد كه بندگان خاص خدا و اولياي الهي مأمور حفظ اين بيت الله باشند اين است إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُونَ البته برخي از مردم حجاز از اين واقعيت باخبر بودند لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ و خودشان هم كه در كنار كعبه مشغول نماز هستند و اطاعت خدا را دارند مي‌كنند به اصطلاح صلات آنها عند البيت جز سوت كشيدن و كف زدن چيز ديگر نيست با همين وضع بودند ديگر الآن شما مي‌بينيد برخي از مذاهب هند هم همينطور است اينها عارياً زندگي مي‌كنند به يك نحو تجرد را فخر مي‌دانند برنامه رسمي اينها را هم تلويزيون هند پخش مي‌كند سحرها عارياً عارياً به تمام معنا الآن در شرايط كنوني اين گونه از مذاهب طرفدار دارد ما با داشتن قرآن و عترت اگر نتوانيم اين معارف را به دنيا عرضه كنيم خب خيلي كوتاهي كرديم اين ديگر نظير جاهليت 1400 سال قبل نيست اليوم كه عصر فضا هست شما الان مي‌بينيد بيش از مقداري كه در بعضي از ترمينال‌ها اتوبوس و ميني‌بوس هست در اين فضا ماهواره هست بعضي از شهرها اتوبوس‌هاشان بالاخره 300 تا 400 تا بود اين چند هزار ماهواره در فضا راه اندازي كرد خب در يك چنين عصري آن برنامه‌ها هم هست اين ديگر مربوط به دوران جاهليت كهن نيست اين جاهليت جديدي است آن وقت انسان با پيشرفت علم نتواند اين معارف را عرضه كند و در چهار ديواري قم يا ايران محاصره كند محصور كند اين كار روايي نيست وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلاّ مُكاءً وَ تَصْدِيَةً آن گاه فرمود كه شرايط تعذيب حاصل است يك موانع تعذيب منتفي است دو فَذُوقُوا الْعَذابَ حالا يا جريان بدر است يا جريان خندق است يا جريان خيبر است يا جريان ديگر بالأخره عذاب واقع شده شرايط تحقق عذاب را ذكر فرمود موانع تحقق عذاب را هم در بخش دوم ذكر فرمود در بخش سوم جمع بندي كرد فرمود شرايط موجود مقتضيات موجود موانع مفقود چرا عذاب نكند بعد در بخش پنجم فرمود فَذُوقُوا الْعَذابَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ كفرشان هم همين است كه يصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ داعيه توليت داشتند و مانند آن بعد فرمود كه البته اين تتمه هم دارد كه در نوبت‌هاي ديگر بايد بازگو بشود وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلاّ مُكاءً وَ تَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ.

«و الحمد لله رب العالمين»

پاسخ داده شده دی 1, 1397 توسط admin (مدیر کل سایت) (71,500 امتیاز)
...